Δωρεάν ιατρικές εξετάσεις στην Γορτυνία, από εθελοντική ομάδα ιατρών της Πάτρας, το Σάββατο 6 Ιουνίου

Σας στέλνουμε συνημμένο αρχείο-δελτίο τύπου προς δημοσίευση
Ευχαριστούμε
Γραμματεία ΔΗΚΕΓ

~~~~~~~~~~~

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΚΟΙΝΩΦΕΛΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ
ΔΗΜΟΥ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ
(ΔΗ.Κ.Ε.Γ.)
Τηλ:27970-22700
fax: 27970-24401
email:koinof@gortynia.gov.gr

Τρόπαια, 2/6/2015

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Δωρεάν ιατρικές εξετάσεις από εθελοντική ομάδα ιατρών της Πάτρας στην Γορτυνία

Το Σάββατο 6 Ιουνίου 2015 εθελοντική ομάδα ιατρών πολλών ειδικοτήτων θα βρίσκεται στην Γορτυνία και θα προσφέρει δωρεάν εξετάσεις στους κατοίκους.

Αυτή η κοινωνική δράση, διοργανώνεται και πραγματοποιείται με την συνεργασία του Δήμου Γορτυνίας, της Δημοτικής Κοινωφελούς Επιχείρησης Γορτυνίας(ΔΗΚΕΓ), και της εθελοντικής ομάδας «Χέρι-Χέρι» που εδρεύει στην Πάτρα. 

Οι γιατροί θα μοιραστούν σε τρεις ομάδες και θα εξετάσουν τους κατοίκους της Γορτυνίας ως εξής: 

Κέντρο Υγείας Δημητσάνας: Ορθοπεδικός, φυσιοθεραπεύτρια, ουρολόγος, ψυχίατρος 

Κέντρο Υγείας Τροπαίων: παιδίατρος, ενδοκρινολόγος, χειρουργός μαστού, πλαστικός χειρουργός

Περιφερειακό Ιατρείο Βυτίνας: παθολόγος-ογκολόγος, Ωτορινολαρυγγολόγος

Ώρες 9:30 π.μ. έως 1:30 μ.μ.

Επίσης το απόγευμα, ώρα 7:00 μ.μ. θα γίνουν εκλαϊκευμένες ιατρικές διαλέξεις για το κοινό στο Διασυνεδριακό Κέντρο Δημητσάνας. 

Παρακαλούνται οι πρόεδροι των Τοπικών Κοινοτήτων, να ενημερώσουν τους κατοίκους και οι ενδιαφερόμενοι να επικοινωνούν με τα γραφεία της Δημοτικής Κοινωφελούς Επιχείρησης Γορτυνίας (ΔΗΚΕΓ) για οποιαδήποτε πληροφορία και για να κλείσουν ραντεβού στον γιατρό της ειδικότητας που επιθυμούν.  Τηλέφωνο: 27970-22700.

Γραφείο Τύπου

Μαραθώνιος μιας Ημιτελούς Άνοιξης: Γρηγόρης Λαμπράκης, ντοκιμαντέρ του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου

Το ντοκιμαντέρ του Στέλιου Χαραλαμπόπουλου, με σπάνια φωτογραφικά αρχεία και άγνωστα μέχρι σήμερα κινηματογραφικά ντοκουμέντα, που στοιχειοθετούν τη μοναδική περίπτωση του Γρηγόρη Λαμπράκη, προβάλλεται τη Δευτέρα 18 Μαΐου, στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων.

Εκτός από πολύτιμο υλικό που βλέπει για πρώτη φορά το φως της δημοσιότητας, η ταινία παραθέτει πλάνα από την κηδεία-διαδήλωση του πολιτικού αγωνιστή καθώς και μαρτυρίες ανθρώπων που γνώρισαν ή συνεργάστηκαν με τον Γρηγόρη Λαμπράκη.

Αθλητές, γιατροί, συγγενείς, ασθενείς του και συναγωνιστές του, όπως ο Μανώλης Γλέζος (με τον οποίο πήρε μέρος στην τετραήμερη Παγκόσμια Πορεία Ειρήνης του Ωλντερμάστον), ο Τάκης Μπενάς (πρώην Γραμματέας της Νεολαίας ΕΔΑ και κατόπιν Γραμματέας της Νεολαίας Λαμπράκη), ο Κωνσταντίνος Χορομίδης (τελευταίος εν ζωή δικηγόρος της Πολιτικής Αγωγής στη δίκη για τη δολοφονία του Λαμπράκη), ο Ανδρέας Μαμωνάς (που δεκαεξάχρονος τότε μαθητής έσπασε τα μπλόκα και περπάτησε με τον Λαμπράκη στην απαγορευμένη Πορεία Ειρήνης) και πολλοί ακόμη φωτίζουν, ο καθένας με τον τρόπο του, την πολυσχιδή δραστηριότητα του Γρηγόρη Λαμπράκη.

Μετά την προβολή στο Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων θα ακολουθήσει συζήτηση με τον σκηνοθέτη της ταινίας, Στέλιο Χαραλαμπόπουλο, τον παραγωγό Θάνο Λαμπρόπουλο και τους κριτικούς κινηματογράφου Κώστα Τερζή και Ιφιγένεια Καλαντζή.

Αναλυτικά, οι συντελεστές του ντοκιμαντέρ:
Παραγωγός: Θάνος Λαμπρόπουλος
Παραγωγή: Περίπλους
Διεύθυνση φωτογραφίας: Δημήτρης Κορδελάς
Μοντάζ: Κωνσταντίνος Τσιχριτζής
Mουσική: Πλάτων Ανδριτσάκης
Αφήγηση: Δημήτρης Ήμελλος, Τάσος Ράπτης, Βαγγέλης Αλεξανδρής, Ξάνθος Μαϊντάς, Χρίστος Ρουμελιωτάκης
Έρευνα: Στέλιος Χαραλαμπόπουλος, Γεράσιμος Βάκρος, Αλέξανδρος Αλεξανδρόπουλος
Συνεργάτες Ιστορικοί: Ηλίας Νικολακόπουλος, Ιωάννα Παπαθανασίου, Στράτος Δορδανάς
Διεύθυνση Παραγωγής: Αλέξανδρος Αλεξανδρόπουλος
Οργάνωση παραγωγής (Αρκαδία): Γεράσιμος Βάκρος
Βοηθός σκηνοθέτη: Θάνος Ψυχογυιός
Σχεδιασμός Ήχου: Φίλιππος Μάνεσης
Μιξάζ: Κώστας Φυλακτίδης
Τίτλοι: Φοίβος Σκρουμπέλος

Το πρώτο αυτοκίνητο φορτηγό στην Τρίπολη το 1922

Eyropaikigortynia

Ανθρωπιστική κρίση: 60.540 αιτήσεις για ένταξη στο πρόγραμμα

   ΚΟΙΝΩΝΙΑ    

Μια εβδομάδα μετά την έναρξη υποβολής αιτήσεων για την ένταξη στο πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης οι αιτήσεις έχουν φτάσει τις 60.540, εκ των οποίων ιδιωτικά υποβλήθηκαν οι 31.308 ενώ σε ΚΕΠ οι 29.232. Από αυτές, 14.121 αφορούν στον συνδυασμό και των τριών επιδοτήσεων.

Οπως αναφέρεται σε σχετικό δημοσίευμα του sofokleousin.gr και σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν, οι περισσότερες αιτήσεις αφορούν την επιδότηση σίτισης (20.635), ακολουθούν αυτές που αφορούν το επίδομα ενοικίου (1.206) και τελευταίες είναι αυτές για την δωρεάν επανασύνδεση ρεύματος και δωρεάν παροχή ηλεκτρική ενέργειας (622).

Επίσης μεγάλος είναι ο αριθμός των αιτήσεων που αφορά συνδυασμό των παροχών που σχετίζονται με το ρεύμα και την επιδότηση σίτισης (17.936), ακολουθεί ο συνδυασμός που αφορά το επίδομα ενοικίου και την επιδότηση σίτισης (5.595) και τελευταίος είναι ο συνδυασμός που αφορά τις παροχές που σχετίζονται με το ρεύμα και το επίδομα ενοικίου (5.595). Αρκετά υψηλός είναι αριθμός που αφoρά τον συνδυασμό και των τριών παροχών (14.121).

_____________
ΠΗΓΗ: http://neakeratsiniou.blogspot.com/2015/04/60540.html#ixzz3YceVE0yw

Γιάννης Πανούσης «Ετσι είναι η ζωή μας: λεβέντικος χορός και επιστροφές»

ΠΡΟΣΩΠΑ*

Κείμενο: Γιάννης Φώσκολος
Φωτογραφίες: Yiannis Margetousakis (Βασίλης Παπακωνσταντίνου)

Γιάννης Πανούσης
«Ετσι είναι η ζωή μας: λεβέντικος χορός και επιστροφές»

Γιάννης Πανούσης

«Ανακαλύπτεις συνήθως αυτό που πραγματικά ψάχνεις», λέει ο καθηγητής Εγκληματολογίας και Υπουργός Γιάννης Πανούσης  αναφερόμενος στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Αρκαδία. Και εξηγεί. «Η Αρκαδία, ορεινή -πεδινή, παραδοσιακή -“ευρωπαϊκή”, γεωργική-τουριστική, σου τα προσφέρει όλα και σε προτρέπει να διαλέξεις: Μαίναλο ή Λούσιο, Τεγέα ή Καρύταινα, Αστρος ή Λιμποβίτσι». Μπορεί να γεννήθηκε στην Αθήνα το 1949, αλλά η αρκαδική ρίζα ήταν πάντα κυρίαρχη μέσα του. Τι κρατάει άσβεστο στη μνήμη του;

«Το σπίτι στο χωριό, στη Μαγούλα της Τεγέας, τις γιαγιάδες που κάθονταν σ' έναν πεσμένο κορμό και διηγούνταν ιστορίες, τα πρωινά ακούσματα από τα βελάσματα των προβάτων και το γάβγισμα του σκύλου, τα κουρασμένα κορμιά των γεωργών με τα ροζιασμένα χέρια αλλά και με τα φωτεινά πρόσωπα, την αγωνία της μάνας που περιμένει γράμμα από το ξενιτεμένο –συνήθως στην Αμερική– παλικάρι της, το ξεφάντωμα στα πανηγύρια του Δεκαπενταύγουστου. Τελικά αυτό είναι το μυστικό της αρκαδικής γης: ότι τα παιδιά της νιώθουν αυτή την ιδιαίτερη σχέση με την πατρώα γη, με τις παραδόσεις της που μένουν ακόμα ζωντανές, με τους συνδέσμους της (Τεγεατικός, Παναρκαδική, Ενωση Τριπολιτών κ.ά.), με τους εναπομείναντες συγγενείς, ακόμα και με το αναμμένο κεράκι στους τάφους των γονιών.

Αυτή είναι η δική μου Αρκαδία, που την επισκέπτομαι όσο μπορώ συχνότερα (υπάρχει, βλέπετε, και ο Αστέρας Τρίπολης), που τη “συναντώ” στις συνήθειες των Αρκάδων φίλων μου και που μου θυμίζουν τα ανέμελα παιδικά μου καλοκαίρια στο πατρικό μας σπίτι στη Μαγούλα. Μπορεί η ζωή να μου άνοιξε άλλους δρόμους σε Ευρώπη και Ελλάδα (κυρίως στη Θράκη), αλλά πάντοτε μαζί μου κουβαλούσα τους χορούς στο πανηγύρι της Παναγιάς της Επισκοπής και τις στροφές του Αχλαδόκαμπου (γνωστού και ως “κωλοσούρτη”). Ετσι είναι η ζωή μας: λεβέντικος χορός και επιστροφές».

~~~~~~~~~~~~~~~~

Βασίλης Παπακωνσταντίνου
«Η Σφεντόνα “γεννήθηκε” στο Βάστα»

Βασίλης Παπακωνσταντίνου

«Γεννήθηκα σ' ένα χωριό, Τετάρτη μεσημέρι. Γιατρός δεν με ξεπέταξε, μα μιας μαμής το χέρι». Το χωριό το λένε Βάστα και βρίσκεται στην Αρκαδία, κοντά στη Μεγαλόπολη. Είναι το χωριό του ερμηνευτή και τραγουδοποιού Βασίλη Παπακωνσταντίνου. «Είναι πολύ παλιό. Επί Τουρκοκρατίας το καίγανε συνέχεια και το ξαναχτίζανε. Ετσι βγήκε το όνομά του. Από το βάστα γερά, κατακαημένο, βάστα», λέει ο αιώνιος έφηβος Βασίλης, περήφανος Αρκάς.

Γεννήθηκε στο Βάστα και μεγάλωσε εκεί μέχρι τα οκτώ. Αρκετά αργότερα, το 1992, θα γράψει τη χιλιοτραγουδισμένη «Σφεντόνα» του. «Στη Σφεντόνα αναφέρομαι στα παιδικά μου χρόνια στο χωριό. Είναι μια βιογραφία όχι μόνο δική μου, αλλά όλων των παιδιών της ηλικίας μου από όπου κι αν προέρχονται. Ετσι ήταν τότε τα ελληνικά χωριά». Πώς; «Αυτοκίνητα δεν υπήρχαν, ούτε θόρυβος άλλος, παρά μόνο οι ήχοι της φύσης. Το θρόισμα των φύλλων, ο ήχος της βροχής, του ανέμου, παρέα με τις κατσίκες, τα πρόβατα, τα γαϊδούρια, οι ήχοι από τα κουδούνια των ζώων. Κι επίσης οι φωνές και τα τραγούδια των παιδιών και των μεγάλων όταν μαζεύονταν τα βράδια στα σπίτια να ξεφυλλίσουν τα καλαμπόκια, να ξεχωρίσουν το στάρι. Σε διαφορετικό σπίτι κάθε φορά. Είχε τότε 200 ανθρώπους το χωριό μας. Τώρα έχει 40».

Τα παιδικά του χρόνια τα κουβαλά πάντα μέσα του. Θυμάται τις πρώτες βουτιές σε μια τεχνητή «λίμνη» ποτιστικού νερού για τα χωράφια, κοντά στην Αγία Θεοδώρα με τα 17 δέντρα που ξεπετάγονται σαν μαλλιά από τη στέγη της. Δίπλα έχει πατρικό χωράφι. «Εκεί που ζεις τα πρώτα σου χρόνια, εκεί λαχταράς να γυρίσεις. Μαζευτήκαμε όλοι στην Αθήνα. Εγώ ποτέ μου δε λέω ότι είμαι Αθηναίος. Είμαι Αρκάς».

Ολοι αυτοί οι ήχοι του χωριού, μαζί με τις φωνές των ανθρώπων, τα τραγούδια και τα νανουρίσματα της μητέρας του, τον οδήγησαν στη μουσική. «Ηταν σαν έθιμο, κάθε οικογένεια να τραγουδά μετά το φαγητό τις Κυριακές. Ισως επειδή ήμασταν χαρούμενοι που είχαμε να φάμε κι αυτή την Κυριακή (γελά). Δεν υπήρχε τηλεόραση, ούτε ραδιόφωνο. Τραγουδούσαμε όλοι μαζί δημοτικά και ρεμπέτικα. Εγώ ανέβαινα στα δέντρα και στα κεραμίδια για να τραγουδήσω, επειδή ήθελα να έχω ακροατήριο. Μια φορά έπεσα κιόλας από ένα δέντρο. Ημουν κάπου 5 ετών».

Του αρέσει που όλοι εγκαταλείπουν τις πόλεις και παίρνουν τα βουνά, κι ας είναι λόγω της κρίσης. «Αυτό θα είναι ό,τι καλύτερο. Οι άνθρωποι να συμφιλιωθούν ξανά με τη γη. Να δουν ορίζοντα και όχι μόνο τοίχους. Να ξανακούσουν πάλι τα πουλιά. Να φυτέψουν. Να δουν πώς βγαίνουν οι καρποί που βρίσκουν στα σούπερ μάρκετ». Εκείνος θα γυρνούσε; «Θα ήθελε η κόρη μου να ζήσει εκεί; Εγώ θα ήθελα αν ήθελε». Συχνά πυκνά όμως επισκέπτεται το πατρικό. Στο Βάστα πίνει τσιπουράκια και κρασάκι, απολαμβάνοντας τα δάση, τα βουνά και τους ήχους. Κι αν τύχει και δεν τον βλέπει κανείς, τεντώνει ξανά τη σφεντόνα του και σημαδεύει αεροπλάνα...

~~~~~~~~~~~~~~~~

Νικήτας Γκουβούσης
«Κάθε λέξη της τσακωνικής έχει ρίζα αρχαιοελληνική»

Νικήτας Γκουβούσης

«Η τσακώνικη διάλεκτος είναι κατά τους γλωσσολόγους μια παραφθορά της αρχαίας δωρικής. Η ρίζα της φτάνει σε βάθος τουλάχιστον 3.000 χρόνων». Ο Νικήτας Γκουβούσης, συνταξιούχος δάσκαλος από τον Τυρό, είναι από τους λίγους που επιμένουν να μιλούν τσακώνικα. «Μέχρι και τη δεκαετία του 1950 όλοι εδώ μιλάγαμε και σκεφτόμασταν στα τσακώνικα. Επικουρικά μόνο μιλούσαμε τη νεοελληνική».

Γεννήθηκε το 1949 στον Τυρό και μεγάλωσε στο οροπέδιο της Παλιόχωρας. «Ενας λόγιος Λεωνιδιώτης, ο Μιχαήλ Λεκκός, υποστηρίζει ότι οι Τσάκωνες είναι απόγονοι των περιοίκων, που κατοικούσαν πέριξ της Σπάρτης και διαχωρίζονταν από τους Σπαρτιάτες πολίτες και τους είλωτες. Αλλοι ιστορικοί λένε πως οι περίοικοι ζούσαν στον Πάρνωνα και τον Ταΰγετο, σε δυσπρόσιτους ορεινούς οικισμούς. Γι' αυτό διατηρήθηκε η γλώσσα. Ο τόπος εδώ δεν είχε εύκολη επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Μόλις το 1958 ολοκληρώθηκε ο δρόμος Λεωνίδιο-Αργος. Μέχρι τότε με καϊκάκια πηγαίναμε Ναύπλιο, Πειραιά. Σαν ανέκδοτο λεγόταν πως είσαι κοσμογυρισμένος αν είχες πάει μέχρι το Λεωνίδιο».

Κάθε λέξη της τσακωνικής, λέει, έχει ρίζα αρχαιοελληνική. «Το ψωμί το λέμε άντε από το άρτος. Τσ' εσ' ποίου, σημαίνει τι κάνεις; Το νερό είναι υό από το ύδωρ. Το καλά, σκέτο κα. Οι Τσάκωνες σαν Δωριείς ήταν ολιγαρκείς κι η γλώσσα τους λιτή. Διατηρεί τις βασικές ρίζες και κάνει γρήγορη την επικοινωνία».

Αυτό που τον γοητεύει στα τσακώνικα είναι η μεγαλοπρέπειά τους. «Η εκφορά στηρίζεται στην παρατεταμένη χρήση φωνηέντων κι αυτό δίνει ποιητικότητα και μεγαλοπρεπή στόμφο. Ο χρόνος στην αρχαία εποχή δεν ήταν πιεστικός. Οι άνθρωποι μιλούσαν αργά και παραστατικά. Το 1958 σε μια εκδρομή στους Δελφούς οι τουρίστες νόμιζαν πως μιλούσαμε κάποια ευρωπαϊκή γλώσσα»... Σήμερα, δυστυχώς, είναι μουσειακό στοιχείο. «Και οι ίδιοι που μεγαλώσαμε με τη γλώσσα την εγκαταλείψαμε». Το επίσημο κράτος την πολέμησε κάποτε με σθένος. «Στο σχολείο ο δάσκαλος μας απαγόρευε να μιλάμε τσακώνικα. Με βέργες προσπαθούσαν να επιβάλουν την εκρίζωση της γλώσσας. Ούτε υποπτεύονταν την αξία της σαν ζωντανό κειμήλιο πολιτισμού που διατηρήθηκε για χιλιετίες». Ο,τι δεν κατάφερε η βέργα το κατάφερε η τηλεόραση...

________________

http://www.thetravelbook.gr/article.asp?catid=29864&subid=2&pubid=63997840

Μνημόσυνο του Ελευθερωτή του Γένους μας Θεοδώρου Κολοκοτρώνη

ΠΑΓΓΟΡΤΥΝΙΑΚΗ ΕΝΩΣΗ

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 1Α- 105 52 ΑΘΗΝΑ

ΤΗΛ. ΠΡΟΕΔΡΟΥ: 6932.30.50.21

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ   ΘΕΟΔΩΡΟΥ  ΚΟΛΟΚΟΤΡΩΝΗ

Με μεγάλη προσέλευση κόσμου πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2015 το καθιερωμένο από το 1990 μνημόσυνο του Ελευθερωτή του Γένους μας Θεοδώρου Κολοκοτρώνη. Το Μνημόσυνο τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καρύτση, αμέσως μετά τη Θεία Λειτουργία. Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η Φιλόλογος-Συγγραφέας και Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών Δήμητρα Αγγελοπούλου, αναφερθείσα στην μεγάλη προσφορά του Ήρωα για την απελευθέρωση του γένους μας.

Στη συνέχεια όλοι εν πομπή κατευθύνθηκαν στον παρακείμενο Ανδριάντα του Γέρου του Μοριά, προ της Παλαιάς Βουλής, όπου εψάλη επιμνημόσυνη δέηση. Κατατέθηκαν δε δάφνινα στεφάνια από τον Δήμαρχο Γορτυνίας, τον Πρόεδρο της Παγγορτυνιακής Ένωσης και από το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο.  

          Η εκδήλωση έκλεισε με κολοκοτρωνέïκα τραγούδια από τη χορωδία του Συλλόγου Ρωμιοσύνη.

Οι φωτογραφίες είναι του Βασίλη Κουτρουμάνου 

Γεωργία Μαρτίνου, υποψήφια Βουλευτής με την Ν.Δ. στην Περιφέρεια Αττικής

   BOΥΛΕΥΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2015  

Οι Αρκάδες στηρίζουν την Γεωργία Μαρτίνου 

για μια 2η θητεία στο Ελληνικό Κοινοβούλιο

www.gmartinou.gr

 ΔΙΑΒΑΣΤΕ στο: http://www.arkadikovima.gr/wp-content/themes/default/paper.php?page=5