Συνέλευση – συνάντηση των μετόχων της πραγματοποιεί η ΑΛΦΕΙΟΣ ΡΟΔΙ Α.Ε., την Κυριακή 3 Ιουνίου 2012, στις 10 το πρωί, στη Δημητσάνα

ΑΛΦΕΙΟΣ ΡΟΔΙ Α.Ε.

          ~~~~~

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συνέλευση – συνάντηση των μετόχων της πραγματοποιεί η  ΑΛΦΕΙΟΣ ΡΟΔΙ Α.Ε., την Κυριακή 3 Ιουνίου 2012, στις 10 το πρωί, στη Δημητσάνα, στην αίθουσα του Συνεδριακού Κέντρου της Αδελφότητας Δημητσάνας.

Στη διάρκεια της συνέλευσης – συνάντησης των μετόχων θα γίνει ενημέρωση από τον πρόεδρο της εταιρίας Παρασκευά Παρασκευόπουλο, για την  μέχρι σήμερα πορεία των πρωτοβουλιών και δράσεων της εταιρίας και προγραμματισμός για το επόμενο διάστημα, καθώς και παράδοση προσωρινών τίτλων των μετοχών,  στους 70 μετόχους.

Θα ακολουθήσει ημερίδα ενημέρωσης για τεχνικά και καλλιεργητικά θέματα που αφορούν στην καλλιέργεια της ροδιάς, με βασικό εισηγητή τον γεωπόνο Γιώργο Κωστελένο.

Στη συνέλευση έχουν κληθεί εκπρόσωποι της περιφέρειας Πελοποννήσου, του Eπιμελητηρίου Αρκαδίας  και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

 Πέμπτη 31 Μαίου 2012

Πληροφορίες – επικοινωνία:

Αγγελική Ζευκιλή, τηλ: 6938001403

ΘΕΟΔΩΡΑΚΕΙΑ 2012 – «ΑΝΑτρέχω στην Αρκαδία»

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ                                               Δημητσάνα  16/05/2012

ΝΟΜΟΣ ΑΡΚΑΔΙΑΣ                                                 

ΔΗΜΟΣ ΓΟΡΤΥΝΙΑΣ

Δ/νση: Δημητσάνα                                               

Τ.Κ: 220 07

Τηλ: 2795360330

Fax: 2795031855

e-mail: info@gortynia.gov.gr

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ: ΘΕΟΔΩΡΑΚΕΙΑ 2012 – «ΑΝΑτρέχω στην Αρκαδία»

Με μεγάλη επιτυχία για άλλη μια χρονιά διεξήχθη την Κυριακή 13 Μαΐου 2012 ο Λαϊκός αγώνας δρόμου 24.3 χλμ. Ζάτουνα – Βαλτεσινίκο που διοργάνωσαν ο Σύλλογος Δρομέων Υγείας Αθηνών (ΣΔΥΑ), σε συνεργασία με τον Δήμο Γορτυνίας και την Δημοτική Κοινωφελή Επιχείρηση Γορτυνίας (ΔΗ.Κ.Ε.Γ.) αλλά και την υποστήριξη του Μουσείου “Μίκη Θεοδωράκη”.

Τα Θεοδωράκεια διοργανώνονται τα τελευταία χρόνια για να τιμήσουν τον μεγάλο μας αγωνιστή και ανθρωπιστή Μίκη Θεοδωράκη.

Τον αγώνα τίμησαν με την συμμετοχή τους σπουδαίοι δρομείς κάθε ηλικίας από διάφορα μέρη της Ελλάδος, προσελκύοντας πλήθος επισκεπτών που έσπευσαν να στηρίξουν αυτή την προσπάθεια.

Ο αγώνας δρόμου είχε συμβολικό χαρακτήρα αφού όλοι οι αθλητές έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό για να προάγουν το “ευ αγωνίζεσθαι” και την ευγενή άμιλλα

Την παράσταση έκλεψε ο δρομέας Ηρακλής Βασιλειάδης, ηλικίας εβδομήντα οκτώ ετών που με δύναμη ψυχής και θέλησης κατάφερε να τερματίσει τον αγώνα αποσπώντας τα χειροκροτήματα και τις επευφημίες όλων των παρευρισκομένων.

Καθοριστική επίσης ήταν η συμβολή των εθελοντών μαθητών από Σχολεία του Δήμου μας που με τη ζωντάνια και την θετική τους ενέργεια βοήθησαν τα μέγιστα στην υλοποίηση της διοργάνωσης.

Στο τέλος του αγώνα οι νικητές των κατηγοριών ανδρών και γυναικών έλαβαν τα αναμνηστικά τους μετάλλια από τον Δήμαρχο Γορτυνίας κ. Ιωάννη Γιαννόπουλο, την Πρόεδρο της Κοινωφελούς κα. Κωνσταντίνα Βογιατζόγλου, τους Αντιδημάρχους κα Μαρίνα Διαμαντοπούλου και Ιωάννη Παναγιωτακόλοπουλο, τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Πέτρο Ζόυνη, τον Πρόεδρο του Τοπικού Συμβουλίου Βαλτεσινίκου κ. Θεόδωρο Ρέππα και τον Πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής του Αγώνα κ. Κώστα Παναγούλια.

Γραφείο Τύπου

Η προσφορά  του Μίκη Θεοδωράκη  

στον τόπο είναι αναμφισβήτητη 

και αναγνωρίσιμη απ’ όλους τους Έλληνες.

Η έξοδος του Μεσολογγίου, ορόσημο ανδρείας των Ελλήνων

LA GRECE SUR LES RUINES DE MISSOLONGHI" (H Ελλάδα ξεψυχά στα ερείπια του Μεσολογγίου) πίνακας του Ευγένιου Ντελακρουά ( Eugène Delacroix) 1826, 209x147 cm, . Bordeaux, musée des Beaux-Arts

Του Νίκου Ι. Κωστάρα

Ο παραλογισμός του πολέμου, η βαρβαρότητα του πολιτισμού, η τεχνοκρατία χωρίς ανθρώπινο πρόσωπο, η πρόκληση της λογικής, η υποκρισία των ισχυρών με ασυνέπεια προς τις αρχές τους, ο παραμερισμός του ΟΗΕ, η υποβάθμιση των αξιών, η βουβαμάρα των πνευματικών ανθρώ­πων, ο πόλεμος της προπαγάνδας από την τηλεθέαση της Κίρκης, τραυματί­ζουν την αλήθεια και την ανθρωπιά και θολώνουν το μυαλό μας βρίσκοντας διέξοδο στο αδιέξοδο, την ηρωική έξο­δο του Μεσολογγίου.

            Στην πτώση του Μεσολογγίου συ­ναντιούνται όλοι οι δρόμοι της τραγι­κότητας και συνθέτουν το τραγικό α­διέξοδο. Η έξοδος του Μεσολογγίου σημαδεύει το τραγικό αδιέξοδο ολό­κληρου του Ελληνισμού. Είναι μικρο­γραφία του αγωνιζόμενου έθνους. Εί­ναι οι «Θερμοπύλες». Μπορεί τα νέα τε­λειοποιημένα μηχανήματα των πολέ­μων να κατάφεραν να μετακινήσουν ο­χυρά, όμως το ηθικό ύψος του Μεσο­λογγίου δε θα αγγίξει κανένα. Γιατί δεν ξέρουμε καμιά πόλη ηρωική που να μπορεί να σκιάσει το ηρωικό Μεσολόγ­γι. Πουθενά δεν άστραψε πιο καθαρά και πιο ξάστερα το οικουμενικό νόημα του Εικοσιένα όσο το Μεσολόγγι. Κα­νενός είδους αναλογία δεν υπάρχει α­νάμεσα στους πολιορκημένους και τους πολιορκητές. Το Μεσολόγγι είναι ένας τόπος θυσίας, ένα ιερό μνημείο ε­λευθερίας., η Κιβωτός του Έθνους που ζει παντοτινά στην Ιστορία και ιστορεί τρόπαια θριάμβου και κεφάλαιο αν­θρωπιάς.

Η μνήμη των «Ελεύθερων Πολιορ­κημένων» είναι μνήμη ανάστασης και ζωής, είναι μνήμη ελευθερίας των α­πανταχού της γης σκλάβων και πολιορ­κημένων. Έγινε χορός μαρτύρων, με πληρέστερη συνείδηση της θείας πα­νανθρώπινης σημασίας του μαρτυρίου τους.

Η πολιορκία της ιερής πόλης άρχισε το 1822 και με διαλείμματα κράτησε ως τις 10 Απριλίου 1826. Δύο απ' τα μεγαλύτερα στρατεύματα για την επο­χή εκείνη, του τούρκου Κιουταχή και του τουρκο-αιγυπτίου Ιμπραήμ τα είχε καταξευτελίσει η πολεμική αρετή των «ελεύθερων πολιορκημένων». Ο μέχρι τότε ασήμαντος «φράχτης», η «ψαρού», το «μικρό καλυβάκι» στυλώθηκε δια μιας μεσούρανα ως αιώνιο σύμβολο των ελεύθερων πολιορκημένων. Οι άν­θρωποι του Μεσολογγίου «ήσκησαν έργω» την αρετή. Ένα σύμβολο, μέσα στο οποίο συμπυκνώθηκε η πεμπτου­σία της ελληνικής αρετής, που την εί­παν δικαιοσύνη, που την βίωσαν ως αν­δρεία, που την δίδαξαν ως σωφροσύ­νη, που τη μέτρησαν ως φρόνηση και που την αγιοποίησαν ως σοφία. Συσφίχτηκε πιο στέρεα η ελληνική αρετή με τη χριστιανική αγιότητα.

Ο καθηγητής Σωκράτης Κουγέας σε λόγο του το 1926 τονίζει «Το Μεσολόγ­γι καίγεται πέρα ως πέρα... Αλλ' η πυρά αυτή δεν είναι πυρά θανάτου και ολέθρου δια το ανίκητο και αθάνατο Με­σολόγγι. Είναι πυρά αποθεώσεως... Το Μεσολόγγι είναι δύο φορές άγιο... μια γιατί εδόξασε την Ελλάδα, όταν ζούσε και μια γιατί ανέστησε την Ελλάδα ό­ταν έπεσε... Έτσι, ο χαλασμός του Με­σολογγίου έγινε ο οικοδόμος της Νέας Ελλάδος».

Οι έγκλειστοι πριν επιχειρηθεί η έ­ξοδος εξομολογήθηκαν κι έδωσαν τον τελευταίο ασπασμό, οι παντοτινά ζω­ντανοί ως σε νεκρούς και κοινώνησαν των Αχράντων Μυστηρίων από τα χέρια του Αγίου Επισκόπου Ρωγιών Ιωσήφ. Τα παιδιά, οι άντρες και οι γυναίκες με την ιερή και ελεύθερη ψυχή τους απο­λύονται στον υπέρτατο αγώνα.

Η πολιορκία είχε εξαντλήσει τους Μεσολογγίτες σωματικά αλλά δεν τους είχε καταβάλει το φρόνημα. Αυτά τα «φαντάσματα» χωρίς φαΐ, χωρίς νερό, χωρίς τίποτε, που μόλις κρατούσαν το ντουφέκι, επί χρόνια είχαν εξευτελίσει τους αριθμούς, τα κανόνια, τη συντρι­πτική υπεροχή της ύλης και είχαν κου­ράγιο να κάνουν τεχνάσματα και να παραπλανούν τους πολιορκητές. «Εμείς είμαστε αγράμματοι και γλώσ­σες δεν εμάθαμε. Εμάθαμε μόνο να πολεμάμε» απάντησαν στον απεσταλ­μένο του Ιμπραήμ. Ήταν το δικό τους «μολών λαβέ». Οι πολιορκούμενοι στε­ρούνταν το παν και όπως γράφει ο Νικόλαος Κασομούλης στα «Στρατιωτικά ενθύματά» του, την κατάσταση που υ­πήρχε στις 15 Μαρτίου 1826 λίγες μέ­ρες πριν από την Έξοδο: «Αρχίσαμεν να τρώμεν τις πικραλήθρες, χορτάρι της θαλάσσης, το εβράζαμεν πέντε φορές να φύγει η πικράδα και το ετρώγαμε με ξύδι ωσάν σαλάτα... Τρώγαμε και τους ποντικούς και ήταν ευτυχής ό­ποιος μπορούσε να πιάσει κάποιον... βατράχους δεν είχαμεν κατά δυστυχίαν...».

Αυτοί οι άνθρωποι βρήκαν κουράγιο να κάνουν την Έξοδο και πολλοί να σωθούν. Όσοι δεν έφυγαν έμειναν στην έρημη πόλη και πέθαναν με πρώ­το τον Καψάλη και μετά των αλλοφύ­λων. Οι ψυχές του ολοκαυτώματος μα­ζί με τους καπνούς των ερειπίων, υψώ­θηκαν στον ουρανό και σχημάτισαν φωτεινό μετέωρο δόξας, που φωτίζει πάντα την Ελλάδα και ολόκληρη την ανθρωπότητα. «Χάθηκε ένας τόπος μι­κρός, μια φτωχή στεριά, λίγη θάλασσα. Αλλ' απόμεινε ακέραιος ο άνθρωπος η πίστη στον άνθρωπο, η ευγένεια του ανθρώπου» (Ι.Μ.Π.).

Ο Γέρος του Μοριά έγραψε στα «Απομνημονεύματα» του: «Την ημέρα των Βαΐων έκαναν γιουρούσι στο Με­σολόγγι οι ήρωες... εγλίτωσαν 2000 και τα γυναικόπαιδα έγιναν τα θύματα∙ μας ήρθε η είδηση Μεγάλη Τετάρτη, εις το δειλινό... Έτσι βάλαμε τα μαύρα όλοι και μισή ώρα σταθήκαμε σιωπή, μετρώντας ο καθένας μας με το νου του τον αφανισμό μας....».

Ο μικρός μας πλανήτης είναι σήμε­ρα ένα πολιορκημένο Μεσολόγγι. Οι λαοί της Γης βρίσκονται σε παρόμοιο α­διέξοδο. Δεν είναι μόνο οι πόλεις μας ανοχύρωτες, είμαστε κι εμείς αλλο­τριωμένοι χωρίς αντισώματα για μια σθεναρή αντίσταση στην πολυάριθμη πολιορκία και χρειαζόμαστε σύγχρο­νους «Μεσολογγίτες» για την ιστορική συνέχεια του Γένους. Ένα «φως που πατεί χαρούμενο τον Άδη και το χάρο».

Η ιστορική μοίρα έταξε να θυσιασθεί το Μεσολόγγι για την ελευθερία όχι μόνο την Ελληνική αλλά και την πανανθρώπινη.

Νίκος Ι. Κωστάρας

Το παραμύθι των συγχωνεύσεων Σχολικών Μονάδων ξέμεινε από επιχειρήματα και πρέπει να τελειώσει.

Θόδωρος Σταυριανόπουλος

Εκπαιδευτικός - Περιφερειακός Σύμβουλος Μεσσηνίας

Είναι ψευδεπίγραφο ότι η παιδεία αποτελεί προτεραιότητα για την πολιτεία όταν προτείνονται από το Υπουργείο Παιδείας διαρκείς προτάσεις  συγχωνεύσεων Σχολικών Μονάδων. Δεν μπορεί να λέγεται αληθινά το «πρώτα ο μαθητής» ή «ο μαθητής στο κέντρο της εκπαίδευσης» όταν από την πίσω πόρτα το Υπουργείο Παιδείας δημιουργεί σχολείο με 30 μαθητές ανά τμήμα με τις συνεχόμενες συγχωνεύσεις σχολείων. Στο Υπουργείο Παιδείας επικρατεί μια εμμονή και ένα κώλυμα σχετικά με τις συγχωνεύσεις σχολείων. Δυστυχώς η ηγεσία του υπουργείου δεν έχει καταλάβει ένα απλό πράγμα. Ο μαθητής εκτός από το σχολείο πηγαίνει το απόγευμα και στο φροντιστήριο όπου εκεί επικρατούν άλλες συνθήκες. Εκεί ο μαθητής ακούει τα ίδια πράγματα σε τμήματα 6-8 ατόμων σε αντίθεση με τα σχολικά τμήματα των 30 ατόμων. Η στόχευση του υπουργείου πρέπει να είναι η ελάττωση των μαθητών ανά τμήμα. Έτσι το σχολείο θα ανταγωνιστεί το φροντιστήριο και τελικά θα οδηγηθούμε στη κατάργηση της «παραπαιδείας» που αποτελεί υπόσχεση δεκαετιών. Δυστυχώς όμως με τις συγχωνεύσεις δεν επιτυγχάνεται η μείωση των μαθητών ανά τμήμα. Απεναντίας αυξάνονται οι μαθητές στις σχολικές αίθουσες.

Με τις συγχωνεύσεις μπορεί να μειώνονται οι κρατικές δαπάνες που αφορούν μισθούς και λειτουργικά έξοδα σχολικών μονάδων το κόστος όμως κάθε πολίτη για δαπάνες φροντιστηρίων αυξάνεται και είναι τεράστιο και πολλαπλάσιο των κρατικών δαπανών. Αυτό το κόστος της «παραπαιδείας» μετακυλύετε στον πολίτη κατατρώγοντας το οικογενειακό του εισόδημα.

Πριν ένα χρόνο πραγματοποιήθηκαν συγχωνεύσεις Σχολικών Μονάδων και ενισχύθηκαν πληθυσμιακά κάποια αδύναμα σχολεία. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνεται συνέχεια. Δεν μπορεί να δημιουργηθεί υπερπληθυσμός σε σχολικές μονάδες. Η αυξημένη συνάθροιση μαθητικού πληθυσμού έρχεται σε αντίθεση με τους παιδαγωγικούς κανόνες.

Η οικονομική κρίση και η ανεργία που μαστίζει τα αστικά κέντρα έχει ως αποτέλεσμα την εγκατάλειψη των αστικών κέντρων από  χιλιάδες κόσμου που οδηγούνται στην επαρχία. Το ξαναζωντάνεμα της υπαίθρου είναι θέμα χρόνου. Αντί λοιπόν η πολιτεία να έχει υποψιαστεί αυτό που συμβαίνει και να διατηρεί τα σχολεία στην περιφέρεια ανοικτά, αντ’ αυτού τα κλείνει.  Με την κατάργηση σχολικών μονάδων και τη συνακόλουθη μαζική μεταφορά  μαθητών όχι μόνο δε θα εξοικονομηθούν πόροι, αλλά αντίθετα υπάρχει κίνδυνος το δημόσιο να επιβαρυνθεί περαιτέρω και κάποιοι επιτήδειοι να θησαυρίσουν εκ νέου. Περισσότεροι μαθητές οδηγούνται σε καθημερινή μετακίνηση σε ένα άσχημο οδικό δίκτυο όπου κάθε 100 μέτρα συναντάς και εικονοστάσι.

Θα πρέπει επίσης να επισημανθεί ποιος πρέπει να είναι ο ρόλος ενός συνεργάτη του Υπουργείου Παιδείας και στη συγκεκριμένη περίπτωση ομιλώ για τους Διευθυντές  Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης των Περιφερειακών Ενοτήτων αλλά και της Περιφέρειας Πελοποννήσου.

Οι Διευθυντές δεν πρέπει να είναι πάντα πρόθυμοι, ανταποκρινόμενοι  στις βουλές του Υπουργείου Παιδείας ανοίγοντας πάντα διάπλατα τις πόρτες τους. Καλό είναι να πατούν και καμιά φορά φρένο στις προθέσεις του Υπουργείου, να προβάλουν στοιχειώδη αντίσταση με τις προτάσεις τους.

Καλό είναι να μη λειτουργούν ως πειθήνια όργανα δέσμιοι της καριέρας τους αλλά ως συνεργάτες του Υπουργείου. Ο συνεργάτης πολλές φορές λειτουργεί και ως ανάχωμα στις προθέσεις του Υπουργείου, αν θέλει να πιστεύει ότι η παιδεία αποτελεί προτεραιότητα και αν θέλει να τοποθετεί τον μαθητή στο κέντρο του εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος και το «πρώτα ο μαθητής» να αποτελεί αλήθεια και όχι παραπλανητικό σύνθημα του Υπουργείου Παιδείας.

Οι κ.κ. Διαμαντοπούλου και Χριστοφιλοπούλου αρκετά εξοικονόμησαν στύβοντας το χώρο της Παιδείας. Αυτό συνάγεται από τους ανύπαρκτους διορισμούς εκπαιδευτικών τα τελευταία χρόνια και από τους μισθούς πείνας των 600€ που επέβαλαν στους νεοδιόριστους εκπαιδευτικούς. Ας φροντίσουν με την κοινοβουλευτική τους πίεση  να εξοικονομηθούν απ’ άλλα Υπουργεία χρήματα που δυστυχώς είτε παραμένουν ανείσπρακτα είτε δεν περικόπτονται. Πρέπει να καταλάβουν ότι όλα είναι θέμα παιδείας και ότι για να αντιστραφεί μια κατάσταση πρέπει ο λαός μας να βελτιώσει την παιδεία του. Η παιδεία είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό και πρέπει να παρέχεται δωρεάν σε όποιον το θελήσει. Ο απλός λαός δεν έχει την δυνατότητα να στέλνει τα παιδιά του ούτε στα ιδιωτικά σχολεία ούτε για σπουδές στο εξωτερικό. Αυτός ο απλός κόσμος θα δώσει με την ψήφο του στις επερχόμενες εκλογές απάντηση στο πολιτικό προσωπικό που δήθεν επί σειρά ετών κόπτεται για μεταρρυθμίσεις σε αυτήν την ταλαίπωρη χώρα μας.

Φθάνει πια όχι άλλες συγχωνεύσεις σχολείων. Το κράτος την περιστολή δαπανών ας την αναζητήσει αλλού και όχι στο χώρο της παιδείας. Οι δαπάνες της παιδείας από το 5% του ΑΕΠ που ήταν ο στόχος κατρακύλησαν κοντά στο 2% του ΑΕΠ.

Αν θέλουμε να μιλάμε για αποκεντρωμένη διοίκηση τότε θα έπρεπε το Υπουργείο Παιδείας να έχει εκχωρήσει το δικαίωμα των καταργήσεων και συγχωνεύσεων των σχολικών μονάδων στις Περιφέρειες και στους Δήμους. Αυτοί έχουν καλύτερη χωροταξική άποψη και αυτοί γνωρίζουν καλύτερα που χρειάζονται διορθώσεις.

Το παραμύθι των συγχωνεύσεων Σχολικών Μονάδων πρέπει να τελειώσει. Αυτό πρέπει να αποτελέσει παλλαϊκό αίτημα της κοινωνίας. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η συνέχιση των συγχωνεύσεων δεν αποτελεί θέμα μόνο για τους εκπαιδευτικούς. Είναι κάτι που θίγει άμεσα τον μαθητή και την αναβάθμιση του εκπαιδευτικού μας συστήματος. Γι’ αυτό το αίτημα για  καμιά άλλη συγχώνευση σχολικής μονάδας πρέπει να πλατειάσει στην κοινωνία. Σε κάθε διαδικασία κατάργησης-συγχώνευσης σχολικής μονάδας επιβάλλεται να υπάρχει η σύμφωνη γνώμη της τοπικής κοινωνίας. 

Kοπή της Πρωτοχροννιάτικης Πίτας του ΤΕΓΕΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ

Αξιότιμοι Συμπατριώτες,

Σας αποστέλω την πρόσκληση για την κοπή της Πίτας μας.

Η πρόσκληση είναι αφενός για εσας που η παρουσία σας θα σας τιμήσει

Και αφετέρου και εφόσον υπάρχει η δυνατότητα και το κρίνετε εσείς προς δημοσίευση.

Με εκτίμηση

Βασίλης Ψυχογυιός

Πρόσκληση
Ο Πρόεδρος και το Διοικητικό Συμβούλιο του ΤΕΓΕΑΤΙΚΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ,
σας προσκαλούν να παρευρεθείτε στην κοπή της Πρωτοχροννιάτικης Πίτας
και στη βράβευση φοιτητών και πτυχιούχων Τεγεατικής καταγωγής.
...
Θα βραβευθούν:
• Οι Εισαχθέντες σε Α.Ε.Ι & Τ.Ε.Ι το Ακαδημαϊκό έτος 2011-2012
• Οι Πτυχιούχοι από Α.Ε.Ι & Τ.Ε.Ι το έτος 2011 και
• Όσοι έλαβαν Μεταπτυχιακό ή Διδακτορικό τίτλο το έτος 2011.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στο Ξενοδοχείο NOVOTEL (Μιχ.Βόδα 4-6) στην αίθουσα ΠΛΕΙΑΔΕΣ την Κυριακή 5 Φεβρουαρίου 2011 και ώρα 11.00π.μ.
Η εκδήλωση θα πλαισιωθεί από Χαιρετισμούς, κεντρική ομιλία καθώς και χωροδιακό πρόγραμμα

Παρακαλούνται οι ενδιαφερόμενοι να ενημερώσουν τη Γραμματεία του Τ.Σ. (τηλ.            2108211116      ,             2108837732      ) και να προσκομίσουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά μέχρι 1/02/12

Ο Πρόεδρος                                        Η Γεν.Γραμματέας
Βασίλειος Δ.Ψυχογυιός            Ελένη Ανδριανοπούλου-Νασιοπούλου

Κυκλοφόρησε το νέο φύλλο της εφημερίδας "Αρκαδικό Βήμα"

Δείτε και τις υπόλοιπες σελίδες της εφημερίδας στο:

http://arkadikes-selides.blogspot.com/

Εορταστικό ωράριο στην Τρίπολη